Κύριε ,
Ως επαγγελματίες και ακαδημαϊκοί από ένα ευρύ φάσμα ειδικοτήτων είμαστε βαθιά ανήσυχοι από την αυξανόμενη επίπτωση της παιδικής κατάθλιψης και από τις συμπεριφορικές και αναπτυξιακές συνθήκες των παιδιών.
Πιστεύουμε ότι αυτό οφείλεται ,κατά ένα μεγάλο μέρος στην έλλειψη κατανόησης , από πλευράς των πολιτκών και του γενικού κοινού,των πραγματικοτήτων της παιδικής ανάπτυξης.
Εφόσον οι παιδικοί εγκέφαλοι αναπτύσσονται δεν μπορούν να ανταποκριθούν -όπως οι πλήρως αναπτυγμένοι εγκέφαλοι των ενηλίκων- στις επιπτώσεις των τεχνολογικών και πολιτισμικών αλλαγών που εξελίσσονται με μεγάλη ταχύτητα ,συνεχίζουν να χρειάζονται ότι χρειάζονταν πάντοτε οι αναπτυσσόμενοι άνθρωποι,περιλαμβανομένου του αληθινού φαγητού (ως αντίθεση στο επεξεργασμένο «σκουπίδι»),αλήθινό παιχνίδι (ως αντίθεση στην καθιστική μπροστά στην οθόνη διασκέδαση),εμπειρία από πρώτο χέρι τού κόσμου στον οποίο ζούν και κανονική αλληλεπίδραση με τους πραγματικούς, σημαντικούς ενήλικες τής ζωής τους.
Επίσης χρειάζονται χρόνο.Σε μία ταχέως κινούμενη υπερ-ανταγωνιστική κουλτούρα τα σημερινά παιδιά υποχρεώνονται να αντιμετωπίζουν από νωρίς εντατική σχολικη εργασία και ένα υπερβολικό πρόγραμμα σπουδών βασισμένο σε συνεχή διαγωνίσματα.
Πιέζονται από τις δυνάμεις τής αγοράς να δρούν και να ντύνονται σαν μινι-ενήλικες και εκτίθενται ,μέσω των ηλεκτρονικών μέσων,σε υλικό το οποίο θεωρείτο αταίριαστο για παιδιά ακόμη και στο πολύ πρόσφατο παρελθόν.
Η κοινωνία μας λαμβάνει,σωστά,μεγαλη μέριμνα για να προστατεύει τα παιδιά από τις φυσικές βλάβες,όμως φαίνεται να μη μπορεί να αναγνωρίσει τις συναισθηματικές και κοινωνικές τους ανάγκες.
Είναι πλεόν σαφές ότι η ψυχική υγεία ενός ,απαράδεκτα μεγάλου, αριθμού παιδιού περιφρονείται και πως αυτό αποτελεί έναν παράγοντα-κλειδί στην αύξηση της βίας,της κακοποίησης και της αυτο-βλάβης μεταξύ των νέων ανθρώπων
Είναι ένα σύνθετο κοινωνικό πολιτιστικό πρόβλημα στο οποίο δεν υπάρχει απλή απάντηση αλλά ένα ουσιώδες πρώτο βήμα είναι η ενθάρυνση των γονέων και των πολιτικών για να αρχίσουν να συζητούν τρόπους για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των παιδιών.
Γι αυτό προτείνουμε αυτός ο δημόσιος διάλογος να ξεκινήσει επειγόντως ώστε το ζήτημα της παιδικής ανάπτυξης τον 21ο αιώνα να αποτελέσει κεντρικό σημείο τών σχεδιαζόμενων πολιτικών για τις επόμενες δεκαετίες.
το παραπάνω κείμενο είναι μια πρόχειρη μετάφραση της έκκλησης 110 άγγλων επιστημόνων η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Daily Telegraph και αναδημοσιεύσαμε χθες.
Μετά την επιστολή αυτή η εφημερίδα ξεκίνησε εκστρατεία για να σταματήσει ο "θάνατος τη παιδικότητας."