Τύχη, κάνεις πολύ καλά που με στολίζεις
με την ευχάριστη απραξία του Επίκουρου
και μου προσφέρεις ν' απολαύσω τη γαλήνη.
Τι μου χρειάζεται η ασχολία των ανθρώπων
με τις τόσες έγνοιες;
Τον πλούτο δεν επιθυμώ, φίλο τυφλό και αλλοπρόσαλλο,
ούτε και τις τιμές, που 'ναι για τους θνητούς
ξεθωριασμένο όνειρο.
Φύγε μακριά μου, σκοτεινή σπηλιά της Κίρκης.
Ντρέπομαι, ενώ κατάγομαι από τον ουρανό,
να τρέφομαι σα ζώο με τα βελανίδια.
Μισώ των Λωτοφάγων τη γλυκειά τροφή
που την πατρίδα σου ν' απαρνηθείς σε κάνει.
Και των Σειρήνων την πλανεύτρα μουσική
την αποδιώχνω σαν εχθρό μου.
Αλλά προσεύχομαι να μου χαρίσει ο Θεός το μώλυ,
το λουλούδι που μας σώζει την ψυχή
και προστατεύει απ' τις κακογνωμιές.
Και κλείνοντας καλά τ' αυτιά μου με κερί
τη γενετήσια μου εύχομαι ορμή να γαληνέψω.
Μακάρι, λέγοντας και γράφοντας αυτά,
να φτάσω ώς το τέλος της ζωής μου

Λέοντος αυτοκράτορος, τού επιλεγομένου  Σοφού

(το φυτό μώλυ ταυτίζεται με τον ανθρωπόμορφο μανδραγόρα και ήταν το βοτανο, που κατά τον Ομηρο, έδωσε ο θεός Ερμής στον Οδυσσέα σαν αντίδοτο για ν' αντιμετωπίσει τα μαγικά φίλτρα της  Κίρκης.

Το δέντρο του λωτού (επιστ. Διόσπυρος, Diospyros) είναι γένος φυτών που ανήκει στην οικογένεια των Εβενοειδών (Ebenaceae). To γένος αυτό περιλαμβάνει γύρω στα 200 είδη των τροπικών κυρίως περιοχών και ελάχιστα των εύκρατων. Ευδοκιμούν σε όλα τα εδάφη, προτιμούν όμως τα ηλιόλουστα και ζεστά μέρη. Τα περισσότερα είδη είναι διακοσμητικά με εδώδιμο καρπό και πολύτιμο ξύλο (έβενος), το οποίο είναι μαύρο και πολύ ανθεκτικό.To δέντρο είναι φυλλοβόλο ενώ οι καρποί παραμένουν και ωριμάζουν, παρόλο που έχουν πέσει τα φύλλα. Λένε πως  ωριμάζουν με την παγωνιά και το χιόνι. Είναι ειδυλλιακή η εικόνα ενός χιονισμένου δέντρου γεμάτους μεγάλους πορτοκαλί χρώματος καρπούς., η οποία συναντάται  στην Βόρειο Ελλάδα και σε κάποια μέρη  στο Αγιονόρος

φωτογραφία αγιορείτη μοναχού δίπλα σε δέντρο με λωτούς,  του Travis Dove για το National Gegraphic)

«Να γιατί δεν νοιάζομαι αν τη γη αυτή τη ζουν Τούρκοι, Έλληνες, Εβραίοι… Εκείνο που έχει αξία είναι να τη ζουν αυτοί που την ποτίζουν με τον ιδρώτα τους και να περπατούν πάνω της ελεύθεροι, διαφεντευτές της, κυρίαρχοί της».

Περισσότερα

Για τους φίλους του Οrthodox-watch οι οποίοι σιωπούν (ελπίζω να ερευνούν τα παρατιθέμενα κείμενα) κάτι ακόμη, αυτή τη φορά από τον γέροντα Ιωάννη Κρεστιάνκιν, γέροντα της φημισμένης Λαύρας του Πσκόβ

Το παρατιθέμενο κείμενο  είναι από τις δημοσιευμένες επιστολές του π.Ιωάννη και βρίσκεται  στην ιστοσελίδα της Μονής Σρετένσκυ:

http://www.pravoslavie.ru/put/biblio/pisma/pisma07.htm

Την μετάφραση την αφήνουμε στον... κυνηγό μαγισσών και επίδοξο ιεροεξεταστή Σπυρέττο

Για το ποιος ήταν ο γέρων Ιωάννης εδώ:

http://www.pravmir.com/printer_83.html

ΕΓΕΡΤΗΡΙΑ ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ, Γέροντος Παϊσίου: 
 

ΠΡΩΤΑ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ

ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΤΕΡΟΔΟΞΟΥΣ 

   Οι Διάλογοι που πάνω από μισό αιώνα διεξάγονται μεταξύ κάποιων ηγετικών κύκλων της Ορθόδοξης Εκκλησίας και των Παπικών και Προτεσταντών, φαίνεται ολοκάθαρα πια, από τις αντιδράσεις των πιστών, ότι δεν έχουν την έγκριση του διαχρονικού σώματος της Εκκλησίας, αφού έρχονται σε αντίθεση με τους Αγίους της και έτσι απέβησαν αναξιόπιστοι. Το μόνο που κατάφεραν οι Πατριαρχικοί, που προΐστανται αυτών των κατά αντιπατερικό τρόπο διεξαγομένων Διαλόγων ήταν, να κάνουν πραγματικότητα αυτό που Ιεράρχης της δεκαετίας του 1960 απηύχετο: φοβάμαι, έλεγε, μήπως με τους Διαλόγους, αντί να ενωθούμε με τους ετερόδοξους, διαιρεθούμε οι Ορθόδοξοι μεταξύ μας.

   Είναι ήδη χειροπιαστή πραγματικότητα, ότι οι Διάλογοι έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν δύο στρατόπεδα εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας: των Οικουμενιστών και των αντι-οικουμενιστών, σύμφωνα με το σχήμα άλλων καιρών: ησυχαστές και αντιησυχαστές, ή ενωτικοί και αντι-ενωτικοί. Και είναι γνωστό, βέβαια, όχι μόνο ποιους δικαίωσε η ιστορία, αλλά και πόσο μεγάλο, τεράστιο κακό προξένησαν στην Εκκλησία.

   Πολλοί σύγχρονοι Πατέρες και θεολόγοι έχουν παρατηρήσει, ότι οι σύγχρονοι οικουμενιστές «Ηγέτες» της Ορθοδοξίας συνδιαλέγονται με τους αιρετικούς, συμπροσεύχονται, συντρώγουν και ανταλλάσσουν δώρα με αυτούς, ως να είναι οι αιρετικοί οι καλύτεροί τους φίλοι, αρνούνται, όμως, να συζητήσουν όσες ενστάσεις παρουσιάζουν με νηφαλιότητα οι οικείοι της Πίστεως για τις σχέσεις μας με τους ετερόδοξους. Και επί πλέον τους χαρακτηρίζουν (μόνο και μόνο εκ του γεγονότος ότι ασκούν κριτική και όχι για το περιεχόμενο της κριτικής τους) ως επαρχιώτες, πλανεμένους και υπερορθόδοξους. Ξεχνούν, όμως, ότι ακόμα κι αν είχαν δίκιο, έπρεπε να τους φέρονται ως Ποιμένες όπως ο Χριστός, ο οποίος δεν περιφρόνησε τους ζητιάνους, τους φτωχούς, τους χωλούς και τυφλούς, αλλά συζήτησε με τους ταπεινούς και καταφρονεμένους;

   Αρνείται, λοιπόν, να μιλήσει με τα ορθόδοξα τέκνα της Εκκλησίας ο Πατριάρχης και οι οικουμενιστές, συνομιλεί όμως, με τους μεγάλους και τους άρχοντες του κόσμου τούτου, με τον Πρόεδρο Κλίντον, τον Πρόεδρο Ομπάμα, Πρωθυπουργούς και αρχηγούς κρατών, δίδει Ομιλίες στην Σύνοδο των Καρδιναλίων του Βατικανού και στην ολομέλεια του Π.Σ.Ε., στα ανά την υφήλιο οικολογικά συνέδρια, στον Ο.Η.Ε, στη Συναγωγή των Εβραίων στην Ν. Υόρκη και παραλαμβάνει από αυτούς δώρο, συγχαίρει τους Μουσουλμάνους για το Ραμαζάνι και συζητεί με τους αρχηγούς του, βραβεύεται από τους Ιησουΐτες, την Βουλή των Η.Π.Α., επισκέπτεται τα κεντρικά γραφεία της πολυεθνικής εταιρείας Coca Cola και φωτογραφίζεται δίπλα στην αρκούδα της  Coca-Cola, συντελώντας στην διαφήμισή της!

   Mε όλους διαλέγεται, για όλους βρίσκει χρόνο να συναντήσει και να συνομιλήσει. Μόνο με εκείνους που επιμένουν Ορθόδοξα, που διαφωνούν με τις ενέργειές του αιτιολογημένα, μόνο μ' εκείνους δεν αναλαμβάνει την πρωτοβουλία να συνομιλήσει. Αντίθετα με δικολαβίστικα επιχειρήματα, αλλά και απειλές προσπαθεί να τους εκφοβήσει, να τους περιθωριοποιήσει ή και να τους γελοιοποιήσει, ώστε να τους εξουδετερώσει ως εμπόδιο στα οικουμενιστικά σχέδια.

   Αφού, λοιπόν, δεν δέχεται τη φωνή μας, ας ακούσει μια φωνή εκ του τάφου, τη φωνή του γέροντα Παϊσίου, ο οποίος (έστω κι αν η συμπεριφορά του προς τους οικουμενιστές για λόγους ανθρώπινους, ή διακρίσεως, ή ευγενείας διέφερε) είχε καταδικάσει από τη δεκαετία του 1970 τις απαράδεκτες επικοινωνίες με τους αιρετικούς, τους διαλόγους και τις συμπροσευχές, και είχε προτείνει την διεξαγωγή διαλόγων ΠΡΩΤΑ μεταξύ των ορθοδόξων Εκκλησιών και μετά (αφού τα βρουν οι Ορθόδοξοι μεταξύ τους) την εν ομονοία και με Πατερικά κριτήρια συνέχιση των Διαλόγων με τους ετερόδοξους.

   Και τα είχε πεί αυτά τότε, με τρόπο διακριτικό και συγκρατημένο,  γιατί τα παρατράγουδα των Διαλόγων δεν ήταν γνωστά σε όλους τους πιστούς, οι πληροφορίες για την καταστρατήγηση των Ιερών Κανόνων κατά τις επαφές με τους Παπικούς και τους Προτεστάντες ήταν ακόμη φτωχές. Να, λοιπόν, μικρά αποσπάσματα της Επιστολής του Γέροντα:

   «Εν Αγίω Όρει τη 3η Ιανουαρίου 1969

    ...;Επειδή βλέπω τον μεγάλον σάλον, που γίνεται εις την Εκκλησίαν μας, εξ αιτίας των διαφόρων φιλενωτικών κινήσεων και των επαφών του Πατριάρχου μετά του Πάπα, επόνεσα κι εγώ σαν τέκνον της και εθεώρησα καλόν, εκτός από τις προσευχές μου, να στείλω»αυτή της Επιστολή.

   Όπως  φαίνεται, (ο Πατριάρχης Αθηναγόρας) αγάπησε  μίαν άλλην γυναίκα  μοντέρνα, που λέγεται  Παπική Εκκλησία, διότι  η Ορθόδοξος Μητέρα μας δεν του  κάμνει καμμίαν εντύπωσι, επειδή είναι πολύ σεμνή...

   Με  μία τέτοια περίπου  κοσμική αγάπη  και ο Πατριάρχης μας φθάνει στη Ρώμη. Ενώ θα έπρεπε να δείξη αγάπη πρώτα σε μας τα παιδιά του και στη Μητέρα μας Εκκλησία, αυτός, δυστυχώς, έστειλε την αγάπη του πολύ μακριά. Τα αποτέλεσμα ήταν να αναπαύση μεν όλα τα κοσμικά παιδιά, που αγαπούν τον κόσμον και έχουν την κοσμικήν αυτήν αγάπην, να κατασκανδαλίση όμως όλους εμάς, τα τέκνα της ΟρΘοδοξίας, μικρά και μεγάλα, που έχουν φόβο Θεού.

   Μετά  λύπης μου,  από  όσους  φιλενωτικούς έχω γνωρίσει, δεν είδα να έχουν ούτε ψίχα πνευματική  ούτε φλοιό.  Ξέρουν όμως να ομιλούν για αγάπη και ενότητα, ενώ οι ίδιοι δεν είναι ενωμένοι με τον Θεόν, διότι δεν Τον έχουν αγαπήσει ...;

   Ας ευχηθούμε να δώση ο Θεός τον φωτισμόν Του σε όλους μας και εις τον Πατριάρχην μας κ. Αθηναγόραν, δια να γίνη πρώτον η ένωσις αυτών των «εκκλησιών», να πραγματοποιηθή η γαλήνη ανάμεσα στο σκανδαλισμένο ορθόδοξο πλήρωμα, η ειρήνη και η αγάπη μεταξύ των Ορθοδόξων Ανατολικών Εκκλησιών, και κατόπιν ας γίνη σκέψις δια την ένωσιν μετά των άλλων «Ομολογιών», εάν και εφ' όσον ειλικρινώς επιθυμούν ν' ασπασθούν το Ορθόδοξον Δόγμα». 

   Αυτά  έλεγε τότε ο Γέρων Παΐσιος.

   Τι θα έλεγε άραγε σήμερα, που το ορθόδοξο αισθητήριο αμβλύνεται συνεχώς, καθώς οι συμπροσευχές των Οικουμενιστών, οι τιμές και τα δώρα προς τον Πατριάρχη από τους αιρετικούς έχει γίνει καθημερινό θέαμα στις τηλεοράσεις και το Ιντερνετ;

              Aπόπειρα διασύνδεσης  ανάμεσα σε φαινομενικά ασύνδετα γεγονότα :

                   *(καταγραφή συνειρμών)

1) Ανακοίνωση της Φράξιας των Μηδενιστών ,10/2009

«...το μίσος πρέπει να δώσει τη θέση του στη στρατηγική, στα έξυπνα σχέδια, στην αμείλικτη αποφασιστικότητα.
Ας απελευθερώσουμε όλοι μας τα καταστροφικά μας ένστιχτα.
Ας ξαναξεκινήσει ένας καινούργιος γύρος αντάρτικου πιο σκληρός πιο καταστροφικός απο ποτέ.
Ας γίνουν όλα τα σπίτια γιάφκες κι όλες οι γιάφκες μια φωτιά που θα τους κάψει ζωντανούς.
Ας τους δείξουμε ότι το νέο αντάρτικο πόλης δεν ήταν ούτε φούσκα, ούτε εφηβικό ξέσπασμα, ούτε καλλιτεχνικές ανησυχίες.
Είναι η υλοποίηση και το ζωντάνεμα των επιθετικών επιθυμιών μας, των αρνήσεων μας, της ύπαρξής μας που επιτίθεται στο υπάρχον.
Θα μας βρίσκεται παντού μπροστά σας... και θα δούμε ποιος έχει στριμώξει ποιον..»

2)   «Ο Victor Frankl δεν είναι ένας θεωρητικός επιστήμονας που κατοχύρωσε τις απόψεις για την λογοθεραπεία μέσα στο γραφείο του, αλλά είχε το σπάνιο, αλλά και τραγικό προνόμιο να αναπτύξη και εφαρμόση τα κεντρικά σημεία της θεωρίας του στα στρατόπεδα συγκεντρώσεων του Άουσβιτζ και του Νταχάου, όπου ήταν για τρία ολόκληρα χρόνια κρατούμενος. Ήταν από τους λίγους που απέφυγαν τον θάνατο, και σ' ένα σημαντικό του βιβλίο με τίτλο "αναζητώντας νόημα ζωής και ελευθερίας" και με υπότιτλο, που αποτελούσε τον βασικό τίτλο όταν δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά, "από το στρατόπεδο του θανάτου στον υπαρξισμό", περιέγραψε τόσο την τραγικότητα της ζωής των στρατοπέδων αυτών, όσο και τον τρόπο με τον οποίο μπορούσε κανείς να υπερβή αυτήν την τραγικότητα. Το βιβλίο αυτό που κρίθηκε στην Αμερική ως το καλύτερο βιβλίο του έτους 1961-1962 γνώρισε επανειλημμένες εκδόσεις με αριθμό αντιτύπων δυόμιση εκατομμυρίων.

Αυτός που έζησε στα στατόπεδα συγκεντρώσεων και μπόρεσε να ωφεληθή ο ίδιος, αλλά και να βοηθήση τους άλλους, μπορεί να έχη λόγο, για τις απόψεις του, τις οποίες καλλιέργησε και επιβεβαίωσε εκεί, αλλά ανέπτυξε επιστημονικά στις μεταγενέστερες δημοσιεύσεις - μελέτες του. Άλλωστε, ο ίδιος δέχθηκε φοβερά κτυπήματα στο οικογενειακό του περιβάλλον, αφού ο πατέρας του, η μητέρα του, ο αδελφός του και η σύζυγός του αφανίστηκαν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεων ή πέθαναν στους θαλάμους αερίων. Μόνο η αδελφή του διασώθηκε από αυτήν την οικογενειακή τραγωδία.

Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Gordon Allport, καθηγητής της ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Harvard, ο οποίος είναι από τους πιο διακεκριμένους συγγραφείς στον τομέα αυτόν και συνετέλεσε πάρα πολύ, ώστε η θεωρία του Frankl να περάση στην Αμερική, έγραψε χαρακτηριστικά, προλογίζοντας το βιβλίο του Frankl: "ένα ψυχίατρο που ήρθε ο ίδιος προσωπικά σε επαφή με τέτοιες ακραίες καταστάσεις, ένα τέτοιο ψυχίατρο αξίζει τον κόπο να ακούσει κανείς. Αυτός καλύτερα από κάθε άλλον, πρέπει να είναι ικανός να εκφέρει απόψεις για τα ανθρώπινα πράγματα με σοφία και κατανόηση".»

3)

Στα πρόθυρα της αυτοκτονίας οι νέοι στην Ταϊβάν

Πολλές ανησυχίες γεννά μία έρευνα στην Ταϊβάν, η οποία αποκαλύπτει ότι περίπου το 60% των νέων έχει σκεφτεί να αυτοκτονήσει, ενώ ποσοστό άνω του 30% δεν έχει κάποιο στόχο ζωής εξαιτίας της έλλειψης προτύπων και στήριξης από την οικογένεια.

Η έρευνα για τη Ζωή και την Εκπαίδευση που πραγματοποίησε για πρώτη φορά το περιοδικό CommonWealth με έδρα την Ταϊβάν, σε δείγμα 4.475 μαθητών και φοιτητών -ηλικίας από 15 έως 22 ετών-, διαπίστωσε ότι οι περισσότεροι ερωτηθέντες είχαν εξετάσει την ιδέα της αυτοκτονίας, με το 23% να εξακολουθεί να το σκέφτεται.

Περίπου το 34% των ερωτηθέντων απάντησαν ότι δεν είχαν ιδέα για το τι να κάνουν στη ζωή τους. Τα τελευταία πέντε χρόνια, οι νέοι της Ταϊβάν έχουν χάσει τα πρότυπά τους και ειδικά από το 2008, όταν πέθανε ο μεγιστάνας της Ταϊβάν, Γουάνγκ Γιούνγκ-τσινγκ, καθώς τη φετινή χρονιά, όταν καταδικάστηκε για δωροδοκία ο πρώην πρόεδρος της χώρας.

«Αυτή είναι μία εποχή που δεν προσφέρεται για πρότυπα. Οι έφηβοι το μόνο που γνωρίζουν στις μέρες μας είναι να περνούν σε καλά πανεπιστήμια, αλλά μετά τί;», σχολιάζει εκπρόσωπος του περιοδικού. «Τα παιδιά είναι συχνά τόσο προστατευμένα σε σημείο που δεν μπορούν να χειριστούν κανένα πρόβλημα- ούτε καν το θάνατο ενός κατοικίδιου», προσθέτει.

 4)                                  Κηδεύεται σήμερα ο πατριάρχης των Σέρβων ,Παύλος .

Εκατοντάδες χιλιάδες Σέρβοι συνοδεύουν στην τελευταία κατοικία του στο μοναστήρι των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ ,τον Πατριάρχη Παύλο, αφού πρώτα περίμεναν  επί ώρες, μέρα και νύχτα, σε τεράστιες ουρές,  για να ασπασθούν την σωρό του κατά το τριήμερο πένθος

«Ο Πατριάρχης φροντίζει ο ίδιος τον εαυτό του σε όλες τις  ανάγκες του: μόνος του ετοιμάζει το φαγητό του, καθώς η διατροφή του, καθ' όλο το έτος, είναι σχεδόν νηστίσιμη. -συνήθως τρώγει βραστά λαχανικά, το λάδι το προσθέτει μόνον κατά τας εορτάς, σπανιότατα τρώγει ολίγον ψάρι, κρέας ποτέ. Το αγαπημένο του ρόφημα είναι ο χυμός ντομάτας, και η τροφή της αρεσκείας του είναι η τσουκνίδα. Όταν δεν νηστεύει, του αρέσουν τα γαλακτοκομικά. Τα ενδύματά του τα ράπτει, τα επιδιορθώνει και τα πλένει ο ίδιος. Όπως διορθώνει και συντηρεί και τα υποδήματά του.

Εκτός αυτού προσέχει και το τι γίνεται γύρω του. Εις το Πατριαρχείον επιθεωρεί και φροντίζει όλα να λειτουργούν όσον καλύτερα γίνεται. Όταν τελειώση το ωράριο της εργασίας και όλοι έχουν αναχωρήσει, τότε ο Πατριάρχης έρχεται να σβήσει τα φώτα, τα οποία λησμόνησαν οι εργαζόμενοι. Συχνάκις μόνος του διορθώνει και τα υδραυλικά, τα παράθυρα, τα κλείθρα ...
Φροντίζει παντού όπου υπάρχει ανάγκη και περί των πραγμάτων της γης, αν και τονίζει ότι η πραγματική πατρίδα μας  είναι «άνω», και γι΄αυτό υπενθυμίζει ότι πρέπει να προσέχουμε: «Όταν μίαν ημέραν παρουσιασθούμε ενώπιον των προγόνων μας, να μην αισχυνθούμε γι΄ αυτούς, ούτε εκείνοι να αισχυνθούν για εμάς ».

http://www.livetvcenter.com/rtv_1_vojvodina_1520.asp

Σήμερα η επίγεια Εκκλησία ξεπροβοδίζει τον  ταπεινό, άκακο, ασκητή Πατριάρχη της Σερβικής Εκκλησίας.

Εκατοντάδες χιλιάδες ορθοδόξων σέρβων είναι στους δρόμους του Βελιγραδίου για να χαιρετήσουν τον πνευματικό πατέρα τους , ο οποίος με το ήθος και την βιωτή του έγινε πατέρας όλων των Ορθοδόξων της Οικουμένης.

JAMA. 2004 Nov 24;292(20):2478-81.

Guillain-Barre syndrome following influenza vaccination.

Haber P, DeStefano F, Angulo FJ, Iskander J, Shadomy SV, Weintraub E, Chen RT.

Immunization Safety Branch, Epidemiology and Surveillance Division, National Immunization Program, Centers for Disease Control and Prevention, Atlanta, Ga 30333, USA. PHaber@cdc.gov

PMID: 15562126 [PubMed - indexed for MEDLINE]

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15562126

Ο αρχιεπίσκοπος Κονοτόπ και Γκλουκόβσκυ,και γιατρός, Λουκάς Κοβαλένκο γράφει για την ομοιοπαθητική

Για τους φίλους του Orthodox-Watch.

Αφιερωμένο για μιά ακόμα μέρα, κι ας αρνούνται τον διάλογο (προφανώς :απορία ψάλτου βήξ).Όμως έχουμε υπομονή...

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ

(γραμμένο στα ρωσικά όταν ακόμα ο π.Λουκάς ήταν ιερομόναχος)

ΕΝΑ βότανο που χρησιμοποιείται εδώ και χιλιάδες χρόνια στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική μπορεί να είναι η απάντηση στη νέα γρίπη, υποστηρίζουν επιστήμονες από την Ταϊβάν.

Η ρίζα του φυτού ferula asafοetida (στην Ελλάδα φύονται άλλα υποείδη της ferula ) χρησιμοποιήθηκε το 1918 για την καταπολέμηση της ισπανικής γρίπης. Oί Ταϊβανοί επιστήμονες Fang-Rong Chang και Yang-Chan Wu από το πανεπιστήμιο Καοχσιούνγκ λένε ότι τα φυσικά αντιϊικά στοιχεία που περιέχει η ρίζα του φυτού αυτού σκοτώνουν τον ιό H1N1.

Περισσότερα

Τον Ioύλιο προέβλεπαν 6000 νεκρούς από την γρίπη των χοίρων.

Τον Νοέμβριο οι νεκροί από τον νέο ιό αριθμούν 189.

Οι νεκροί κάθε χρόνο από την εποχιακή, την κοινή  γρίπη στην Αυστραλία υπολογίζονται  περί τις 3000.

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Περισσότερα

«Λεβέντες μου σας καμαρώνω! Είστε οι συνεχιστές του Κολοκοτρώνη, του Ανδρούτσου και του Άρη σε σύγχρονη εκδοχή. Και γι' αυτό η τελευταία ελπίδα του προδομένου λαού μας. Με τη γενναία σας δημόσια αποκήρυξή μου, μου ανοίξατε τα μάτια. Ομολογώ, έστω και καθυστερημένα, ότι υπήρξα ένας ελεεινός και σιχαμερός προδότης-συνεργάτης της χούντας και της αντιλαϊκής δεξιάς και τώρα μετανοιωμένος αποζητώ τη δίκαιη τιμωρία μου.

Το σπίτι μου βρίσκεται σε μικρή πάροδο της οδού Γαριβάλδη, στην Επιφανους 1, και καθώς είμαι ξαπλωμένος έχω απέναντί μου την πλαγιά του Φιλοπάππου, απ' όπου σας είναι πανεύκολο να με κάψετε ζωντανό, για να με λυτρώσετε από τις τύψεις που με ζώνουν. Προς τούτο, έχω ορθάνοιχτα τα παράθυρα μου για να σας διευκολύνω με κίνδυνο να πάθω γρίπη.

Όμως, ποιος λογαριάζει τέτοιες λεπτομέρειες όταν έχει να κάνει με terroristes-τιμωρούς όπως εσείς;...

Je vous remercie»

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΥΓ. «Καημένε Παπαδόπουλε, πού είσαι να καμαρώσεις τη σπορά σου...».

Δέντρο το δέντρο,
πέτρα την πέτρα πέρασαν τον κόσμο,
μ' αγκάθια προσκεφάλι πέρασαν τον ύπνο.
Φέρναν τη ζωή
στα δυο στεγνά τους χέρια σαν ποτάμι.

Σε κάθε βήμα κέρδιζαν μια οργιά ουρανό
για να τον δώσουν.

κι όταν χορεύαν στην πλατεία,
μέσα στα σπίτια τρέμαν τα ταβάνια
και κουδούνιζαν τα γυαλικά στα ράφια

Φέρναν τη ζωή
στα δυο στεγνά τους χέρια σαν ποτάμι.

από την μοναδική Ρωμιοσύνη του Γιάννη Ρίτσου, ντυμένη με τον μουσικό οίστρο του Μίκη Θεοδωράκη και τραγουδισμένη από την δωρικής ομορφιάς φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση.

Μικρό, ταπεινό ευχαριστώ σε όσους -με τα όποια , πάθη και λάθη τους- πριν 36 χρόνια κατέβηκαν στους γεμάτους στρατό και μπάτσους , δρόμους κι είπαν το ΟΧΙ στους αμερικάνους ,  τους πολέμους  και τις δοτές από αυτούς  κυβερνήσεις και πολιτικές.

Με το πάθος των ακραίων προτεσταντών , και την ζέση των παπικών ιεροεξεταστών, οι οπαδοί του «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» σε νέες περιπέτειες...

Σε παράφραση της παραπάνω γελοιογραφίας θα μπορούσε να λεχθεί:

Κανείς δεν περιμένει την επανάληψη της Ιεράς Εξετάσεως εκτός, βεβαίως, από τους σχεδιαστές της.

Σπυρέττο μ΄ακούς ;

Περισσότερα