Η σημερινή μέρα έχει για μένα μεγάλη προσωπική σημασία.Είναι συνδεμένη με παιδικά καρδιακά σκιρτήματα,με ιερές μνήμες επιγείων αγγέλων και ουρανίων ανθρώπων αλλά και με σκεπτικισμό,απόσταση ασφαλείας,απογοητεύσεις και αρνήσεις.
Κι αν ανέστη ο Χριστός , τι μ΄αυτό,τι με νοιάζει?
Eγώ μπορεί να ζω στη σκοτεινιά του ¶δη μου και να μην προσδοκώ φως λυτρωμού,κρίνοντας σύμφωνα με τα ανθρώπινα δεδομένα που μπορώ να συνυπολογίσω ...
Ώσπου έρχεται κι άλλο σκοτάδι πάνω στο πρώτο ,και η μαυρίλα μοιάζει ψηλαφητή,σαν ανυπόφορη,πνιγηρή καπνιά, κι η απελπισιά αφόρητη.
Κι εκεί που όλα τα γήινα φαντάζουν μάταια κι ανέλπιδα,γίνεται ένα «κλικ» κι η ψυχή μεταμορφώνεται από σταυρωτή κεντυρίωνα σε Μαρία Μαγδαληνή, «αφ ής εξελυλήθη επτά δαιμόνια» κι οι αισθήσεις της αρχίζουν να νοιώθουν μιά ανεξήγητη χαρά.
Όπως έλεγε ένας ευλογημένος άνθρωπος της υπομονής,όταν αυτό συμβεί νοιώθεις «σα να αλλάζεις κόσμο»!
Απ όλα τα κείμενα που έχω διαβάσει για την Ανάσταση ξεχώριζα πάντοτε αυτό του μακαριστού οσίου γέροντος Ιουστίνου τού Τσέλιε, με τίτλο «Καταδικασμένοι να είναι αθάνατοι».
Μερικές γραμμές του παραθέτω,μαζί με τις ευχές μου προς όλες και όλους,γνωστούς κι αγνώστους,φίλους κι «εχθρούς»,παλιούς και νεώτερους.
«Χριστός Ανέστη-Αληθώς Ανέστη» μέχρι να βραχνιάξουμε,αδέλφια!!!
.....χωρίς την Ανάσταση του Θεανθρώπου δεν μπορεί να εξηγηθεί ούτε η αποστολικότητα των Αποστόλων, ούτε το μαρτύριο των Μαρτύρων ούτε η ομολογία των Ομολογητών, ούτε η αγιότητα των Αγίων, ούτε η ασκητικότητα των Ασκητών, ούτε η θαυματουργικότητα των Θαυματουργών, ούτε η πίστη των πιστευόντων, ούτε η αγάπη των αγαπώντων, ούτε η ελπίδα των ελπιζόντων, ούτε η νηστεία των νηστευόντων, ούτε η προσευχή των προσευχομένων, ούτε η πραότητα των πράων, ούτε η μετάνοια των μετανοούντων, ούτε η ευσπλαχνία των εύσπλαχνων, ούτε οποιαδήποτε χριστιανική αρετή ή άσκηση.
Εάν ο Κύριος δεν είχε αναστηθεί και σαν Αναστημένος δεν είχε γεμίσει τους μαθητές Του με τη ζωοποιό δύναμη και τη θαυματουργική σοφία, ποιος θα μπορούσε αυτούς τους φοβισμένους και δραπέτες να τους συγκεντρώσει και να τους δώσει το θάρρος και τη δύναμη και τη σοφία για να μπορέσουν τόσο άφοβα και με τόση δύναμη και σοφία να κηρύττουν και να ομολογούν τον Αναστημένο Κύριο και να πηγαίνουν με τόση χαρά στο θάνατο γι' Αυτόν; Και αν ο Αναστημένος Σωτήρας δεν τους είχε γεμίσει με τη θεία δύναμή Του και σοφία, πως θα μπορούσαν ν' ανάψουν μέσα στο κόσμο την άσβεστη πυρκαγιά της Καινοδιαθηκικής πίστης, αυτοί οι απλοϊκοί και αγράμματοι, αμαθείς και φτωχοί άνθρωποι; Εάν η Χριστιανική πίστη δεν ήταν πίστη του Αναστημένου και κατά συνέπεια του αιώνια ζώντα και ζωποιούντα Κυρίου, ποιος θα μπορούσε να εμπνεύσει τους Μάρτυρες στον άθλο του μαρτυρίου, και τους Ομολογητές στον άθλο της ομολογίας, και τους Ασκητές στον άθλο της άσκησης και τους Ανάργυρους στον άθλο της αναργυρίας, και τους Νηστευτές στον άθλο της νηστείας και εγκράτειας, και οποιοδήποτε Χριστιανό σε οποιονδήποτε Ευαγγελικό άθλο;
Όλα αυτά είναι λοιπόν αληθινά και πραγματικά και για μένα και για σένα και για κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Γιατί ο θαυμαστός και γλυκύτατος Κύριος Ιησούς, ο Αναστημένος Θεάνθρωπος, είναι η μόνη Ύπαρξη κάτω από τον ουρανό, με την οποία μπορεί ο άνθρωπος εδώ στη γη να νικήσει και το θάνατο και την αμαρτία και τον διάβολο, και να κατασταθεί μακάριος και αθάνατος, συμμέτοχος στην Αιώνια Βασιλεία της Αγάπης του Χριστού... Γι' αυτό, για την ανθρώπινη ύπαρξη ο Αναστημένος Κύριος είναι τα πάντα, μέσα στα πάντα, για όλους τους κόσμους: Ό,τι το Ωραίο, το Καλό, το Αληθινό, το Προσφιλές, το Χαρμόσυνο, το Θείο, το Σοφό, το Αιώνιο. Αυτός είναι όλη η Αγάπη μας, όλη η Αλήθεια μας, όλη η Χαρά μας, όλο το Αγαθό μας, όλη η Ζωή μας, η Αιώνια Ζωή σε όλες τις θείες αιωνιότητες και απεραντοσύνες.
- Γι' αυτό και «πάλι και πολλάκις», και αναρίθμητες φορές: Χριστός Ανέστη!
(οι φωτογραφίες είναι από νωπογραφία στη σερβική μονή τού Μιλέσεβο.Απεικονίζεται ο Λευκοφορεμένος αρχάγγελος Γαβριήλ που συνάντησαν οι δύο Μαρίες (η Κυρία Θεοτόκος και η αγία Μαρία η Μαγδαληνή) όταν το πρωί της Κυριακής του Πάσχα πήγαν στον τάφο τού Ιησού και τους έωσε το μήνυμα της Αναστάσεως Του δείχνοντας τα κενά σάβανα Του)
