Μπροστά πηγαίνει ο Αρχηγός και πίσω του οι σκύλοι
Τραπέζι πεντακάθαρο, λεφτά, χαρτιά και τσόχα,
Κρατάς την μύτη σου μακριά να μην σε πάρει η μπόχα,
οι συνειρμοί και συνδέσεις με γεγονότα και πρόσωπα της επικαιρότητας επιβάλλονται ....
οι συνειρμοί και συνδέσεις με γεγονότα και πρόσωπα της επικαιρότητας επιβάλλονται ....
το παρακάτω κείμενο το βρήκα σε ένα εξαιρετικό ιστολόγιο.
Δεν ξέρω αν πράγματι,πότε και σε ποιον είπε αυτά τα λόγια ο γέρων Παϊσιος.
Το βέβαιο είναι ότι απεικονίζουν τον τρόπο σκέψης και ζωής του ,από όσο μπορώ να συμπεράνω από την γνωριμία μου μαζί του.

O Χριστός δεν θέλει ούτε δούλους, ούτε ευγενείς, ούτε ένδοξους, ούτε προ πάντον "αγίους".Δηλαδή δεν θέλει τα παιδιά του σαμαρωμένα απ΄το ντουνιά και τους ανθρώπους-καθ' ότι η καλή γνώμη του άλλου καταντάει ένα σαμάρι που σου φοράει και σε καβαλάει όλος αυτός ο ντουνιάς.
Διότι γίνεσαι όπως σε θέλουν,για να χεις την καλή τους γνώμη.Αφού το ξέρεις, ότι αν φερθείς ελεύθερα δεν θα σε θέλουν-δεν κάνεις γι' "άγιος".
Γι' αυτό ο Χριστός θέλει ξεσαμάρωτα τα δικά του παιδιά-ελεύθερα, άνετα, όμορφα και κυρίως, να περιπαίζουν και να ειρωνεύονται τον ντουνιά και τους εν αυτώ.Γι αυτό κι όσοι έχουν εμπειρία Θεού, αντιμετωπίζουν με ειρωνία τη ζωή και τον κόσμο.Το μόνο που τους δεσμεύει,τους φρενάρει και τους σοβαρεύει είναι ο πόνος των άλλων ανθρώπων.
Διότι ο Χριστός τους κάνει πριγκιπόπουλα κι αναλαμβάνει να διευθετεί ο Ιδιος την κάθε λεπτομέρεια της ζωής τους υπό έναν όρο:'Οτι θα οικειοποιούνται πλέον οι ίδιοι τον πόνο των άλλων ταλαίπωρων και ταλαιπωρημένων της ζωής, που κάπιο κύμα του βίου αναποδογύρισε την βαρκούλα τους και τους έφερε από κάτω.
Γέρων Παΐσιος
αυτές τις μέρες βρίσκεται στην Ελλάδα ένας σπουδαίος ορθόδοξος στάρετς των ημερών μας:ο 80χρονος τυφλός γέρων Θεόφιλος Παραϊάν (φαίνεται στο βίντεο) και όσοι θέλουν θα έχουν την ευκαιρία να τον ακούσουν.
Το Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008 και ώρα 7.00 μμ.,οι Εκδόσεις Άθως σας προσκαλούν στην εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί με αφορμή την προσκυνηματική επίσκεψη στη χώρα μας του Γέροντος Θεοφίλου Παραϊάν, σημαντικής μορφής της συγχρόνου Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρουμανίας.
Ο Γέροντας Θεόφιλος στερήθηκε το φως του από βρεφική ηλικία και με αγώνα κατόρθωσε να αποκτήσει ευρύτατη παιδεία και πνευματική καλλιέργεια, ώστε σήμερα να θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ομιλητές σε θέματα πνευματικής ζωής, αλλά και από τους καλύτερους πνευματικούς οδηγούς των σύγχρονων χριστιανών και ιδιαίτερα των νέων που διψούν για πνευματική ζωή.
Η εκδήλωση θα εστιασθεί στην πρόσφατη έκδοση της αυτοβιογραφίας και των διδαχών του Γέροντος που κυκλοφορεί στην ελληνική γλώσσα από τις Εκδόσεις Άθως. Τη συζήτηση του Γέροντος με τους παρευρισκόμενους θα ανοίξουν με τις εισηγήσεις τους οι:
Πρωτοπρ. Κωνσταντίνος Καραϊσαρίδης, Επ. Καθ. Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μεταφραστής-επι΅ελητής της έκδοσης
π. Ευάγγελος Γκανάς
Εφη΅έριος του Ιερού Ναού Οσίου Μελετίου Σεπολίων
Νίκος Μποζίνης
Ιστορικός

OUR HOLY FATHER JUSTIN, Abbot of Chelije Monastery in Valjevo, western Serbia, was born to pious and God-fearing parents, Prota (Priest) Spyridon and Protinica (Presbytera) Anastasia Popovich, in Vranje, South Serbia, on the Feast of Annunciation, March 25, 1894. He was born into a priestly family, as seven previous generations of the Popoviches (Popovich in Serbian actually means "family or a son of a priest") were headed by priests.

Ήχος γ' Θείας πίστεως.
Βίον ένθεον, καλώς ανύσας, σκεύος τίμιον, του Παρακλήτου, ανεδείχθης θεοφόρε Αρσένιε, και των θαυμάτων την χάριν δεξάμενος, πάσιν πάρέχεις ταχείαν βοήθειαν. Πάτερ όσιε Χριστόν τον Θεόν ικέτευε δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
αχ αυτή η Καππαδοκία...πόσους αγίους έχει γεννήσει και δεχτεί στα σπλάχνα της...
από τον μεγαλομάρτυρα Γεώργιο και την εξαδέλφη του ισαπόστολο Νίνα έως τον αη Γιάννη τον Ρώσο,τον όσιο Αρσένιο που γιορτάζουμε σήμερα,τον γέροντα Ιερώνυμο της Αίγινας και τον παππούλη μας γερ.Παϊσιο.
πόσες χιλιάδες οσίων και μαρτύρων ....
δόξα σοι ο Θεός!
στην φωτογραφία ο γέρων Παϊσιος μπροστά στην κάρα του νονού του,οσίου Αρσενίου.

το 1970 τρείς επίσκοποι της Ελλαδικής Εκκλησίας,των λεγομένων «Νέων Χωρών»,διέκοψαν την εκκλησιαστική μνημόνευση του πατρ.Αθηναγόρα εξαιτίας των οικουμενιστικών τολμημάτων τού τελευταίου.
Τους ακολούθησαν όλα τα κοινόβια μοναστήρια του Αγίου Όρους.
Σε αυτή την ομολογιακή αντίδραση αναφέρεται ο μακαριστός ευλαβής καθηγητής θεολόγος Διονύσης Μπατιστάτος.

(ο γέρων μητροπολίτης πρώην Φλωρινης,Αυγουστίνος ήδη 101 ετών ,ένας από τους τρείς επισκόπους οι οποίοι διέκοψαν την μνημόνευση του Πατρ.Αθηναγόρα)
«Ως σεισμός συνεκλόνισε τους πάντας η εύτολμος και ευσυνείδητος απόφασις του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ελευθερουπόλεως κ.Αμβροσίου περί διακοπής του μνημοσύνου του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.Αθηναγόρου.
Ωρισμένους δυσηρέστησε και εθορύβησεν η απόφασις αύτη' ασφαλώς όμως ενθουσίασε και εχαροποίησε το πλήρωμα της αγωνιώσης και αγωνιζομένης Ορθοδοξίας, όλους τους τίμιους και ευσεβείς Ορθοδόξους, οι οποίοι πιστεύουν, ότι η Αγία ημών Ορθοδοξία δεν είναι απλούν τι σχήμα, δόξα τις ανθρωπίνη, κυοφορηθείσα εν τη ανθρωπίνη διανοία και αποτεχθείσα δια του ανθρωπίνου λόγου, αλλά αυτή αύτη η ΑΛΗΘΕΙΑ, η άνωθεν εκ του Παττρός των Φώτων καταβάσα και, κατά την δωρεάν του Αγ. Πνεύματος, λαληθείσα «πολυμερώς και πολυτρόπως» δια των προφητών, των Αποστόλων και των Πατέρων, κέντρον δε έχουσα τον Υιόν και Λόγον.
Τους τοιούτους η αρχιερατική ενέργεια του ζηλωτού Ιεράρχου ου μόνον εχαροποίησεν, αλλά και ενίσχυσεν εν τη επαινετή προσηλώσει των προς την Ορθοδοξίαν.
Η ενέργεια αύτη του Σεβασμιωτάτου Ελευθερουπόλεως έχει βαρύτητα και σπουδαιότητα, διότι:
α) Αποτελεί εκδήλωσιν της Ορθοδόξου Συνειδήσεως, ήτις είναι κριτήριον άμα και φρουρός της Ορθοδοξίας.
β) Είναι σύμφωνος προς τον ΙΕ' Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, όστις διασφαλίζων το κύρος και την αξίαν της Ορθοδόξου Συνειδήσεως, παρέχει τω πιστώ το δικαίωμα της διακοπής μνημοσύνου αιρεσιοδιδασκάλου Επισκόπου και προ συνοδικής διαγνώμης.
γ) Έχει το προηγούμενον εις την Ιστορίαν, όπου διαπρεπείς ομολογηταί της Ορθοδοξίας διέκοψαν το μνημόσυνον αιρετικά φρονούντων και διδασκόντων ανωτέρων κληρικών.
δ) Παρέχει την ευθαρσή αφορμήν προς μίμησιν και υπ' άλλων ζηλωτών Ιεραρχών, ώστε να θεμελιωθή και τυπικώς μία καταγγελία κατά του Οικουμενιστού Πατριάρχου και των εκείνω ομοφρόνων, ήτις ή θα συνέτιζε τους ληρούντας ή θα κατεδίκαζε αυτούς συνοδικώς.
Δια τους ανωτέρω λόγους η διακοπή του μνημοσύνου του Οικουμενιστού Πατριάρχου, όστις, δι' όσων φρονεί και διακηρύσσει, απεργάζεται την αποσύνθεσιν της Ορθοδοξίας, η διακοπή, λέγομεν, του μνημοσύνου τοιούτου Πατριάρχου θεμελιοί πράξιν συνετούς και σώφρονος αμύνης, καθ' όλα συνεπούς προς το πνεύμα και την πράξιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Δεν γνωρίζομεν ποία θα είναι η συνέχεια του διαβήματος' διότι ασφαλώς θα ασκηθώσιν επί του ομολογητού Ιεράρχου παντοίαι πιέσεις, ίνα «σωφρονισθή», ή, οπωσδήποτε επισκιασθή η σημασία του διαβήματος.
Είναι θέμα εντελώς προσωπικόν δια τον Άγιον Ελευθερουπόλεως η παραιτέρω αντίδρασις' Πάντως όμως η ενέργεια αύτη, ομού με ετέρας άλλας ενεργείας, ως η υπό του Σεβασμιωτάτου Φλωρίνης κ. Αυγουστίνου ευθαρσής καταγγελία του, απ' άμβωνος του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών ανερυθριάστως καρναβαλιολογήσαντος εν κατανυκτική περιόδω της Εκκλησίας, ανεκδιηγήτου από Χαλκηδόνος Μητροπολίτου, και η επ' αυτού επίσης καταδίκη του εκλεκτού και διαπρεπούς Καθηγητού του Πανεπιστημίου κ. Κ. Μουρατίδη, αλλά και η εν Αμερική τιμία αποχώρησις κοινοτήτων και Ιερέων από τον κλοιόν της απαισιωτέρας κατά της Ορθοδοξίας αποπείρας αφανισμού αυτής, υπό το απατηλόν σύνθημα «της των πάντων ενώσεως», της κατευθυνομένης υπό Ιακώβου Αμερικής, δίδουν το μέτρον της σοβαρότητος της καταστάσεως, αλλά και τον βαθμόν της αγρυπνούσης Ορθοδόξου Συνειδήσεως.
Η Ορθοδοξία δεν αποτελεί περιοχήν εξελίξιμον' αλλ' ιερόν θεοδίδακτον μυστήριον πιστευόμενον εν ειλικρινεία και απεριέργω διαθέσει, βιούμενον δε εν ταπεινώσει και απλότητι.
Εφ' όσον «Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας», κατ΄ ακολουθίαν και «Ορθοδοξία χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας».
Τα πλήθη των εν Ουρανοίς Μαρτύρων, Ομολογητών και Πατέρων της Ορθοδοξίας, εν αρμονική συμφωνία προς το ανά τα πέρατα της Οικουμένης πλήρωμα της Μιάς, Αγίας Ορθοδόξου, Καθολικής και Αποστολικής του Χριστού Εκκλησίας, εν μαχίμω συναγερμώ κραυγάζουν: «φύλακες γρηγορείτε».
Και την φωνήν αυτήν οφείλουν να ακούσουν, προ παντός, οι Επίσκοποι και οι Κληρικοί, μιμούμενοι εν προκειμένω τον Μάρκον τον Ευγενικόν, τον Γρηγόριον Παλαμάν και άλλους της Ορθοδοξίας πρόμάχους. Η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν είναι ο εγκόσμιος τύπος της Διοικήσεως (απαραίτητος και αυτός, εν ακολουθία όμως προς την μεταφυσικήν υφήν του Μυστηρίου της Ορθοδοξίας) αλλά η Πίστις και εν τη Πίστει εξωχρονική και εξωχωρική μυστηριακή συνάντησις της τε Στρατευομένης και θριαμβευούσης Εκκλησίας και των εν Γη αγωνιζομένων τέκνων αυτής.
Αστραπή, λοιπόν, Ορθοδοξίας εν το ζόφω της συγχύσεως των ημερών μας η ενέργεια του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ελευθερουπόλεως κ. Αμβροσίου, ήτις ελπίζομεν και αναμένομεν να καταυγάση πολλάς συνειδήσεις, δια να εκτελέσουν το χρέος των προς την Αγίαν Ορθοδοξίαν.
Δ. Μ. ΜΠΑΤΙΣΤΑΤΟΣ
Υ.Γ. Ήδη και ο Σεβασμιώτατος Φλωρίνης κ. Αυγουστίνος, διέκοψε το μνημόσυνον του Οικουμενικού Πατριάρχου' ως δε πληροφορούμεθα και ο Σεβασμιώτατος Παραμυθίας κ. Παύλος ηκολούθησεν.
Επέστη καιρός να τεθή φραγμός εις πάσαν ανίερον απόπειραν νοθεύσεως της ακηράτου Ορθοδοξίας.
Όσοι πιστοί προσέλθετε!
(10 Απριλίου 1970)»
η Αγία Γη δεν εξασφαλίζει και την αυτόματη αγιότητα όλων όσων ζουν εκεί.


Kώστα Βάρναλης,«οι πόνοι τής Παναγιάς»
είχα δεί αυτή την αφίσσα εδώ και καιρό.

απέφευγα να την σχολιάσω ,αν και δεν διαφωνώ με πολλά από τα αναφερόμενα στο κείμενο της..
είναι αλήθεια ότι η θρησκεία μπορεί να γίνει μια πολύ καλή και επικερδής εμπορική επιχείρηση,.όπως εξάλλου και κάθε άλλη ανθρώπινη δραστηριότητα, από την ανάγκη για μια αγκαλιά (αρχαιότερο επάγγελμα) έως την ανάγκη να πείς κάπου τον πόνο σου (ψυχολογο-λόγοι ποικίλων κατευθύνσεων).
όταν όμως η Εκκλησία είναι με κεφαλαίο «Ε», δηλαδή του ταπεινού και καταφρονεμένου Χριστού,τα πράγματα αλλάζουν...
κι ίσως αντί για αυτό

να έχουμε κάτι σαν αυτό
ή ,ακόμα καλύτερα, όπως αυτό
Βεβαίως όλα αυτά ισχύουν υπό την αίρεση τής υπάρξεως ή μη ,«εν τω Ζώντι Θεώ αισθήσεως» ,κάτω από το φως της οποίας η ζωή υφίσταται απίστευτες ανατροπές .
για το πώς αυτή-η εν Θεώ αίσθηση- αποκτάται ,διαβάστε λίγες σελίδες από τις νουθεσίες τού γέροντα Πορφύριου,τού σπουδαιότερου ,εν Αθήναις, αναρχικού των τελευταίων δεκαετιών.....
«
N
ΡΧΟΣ ΘΕΟΣ καταβέβηκεν, και εν τη Παρθένω κατώκησεν. Έρουρεμ, έρουρεμ έρου, έρου, έρουρεμ, Χαίρε Δέσποινα!»
|
Σύναξη των Αγίων Ασωμάτων σήμερα.
Γιορτάζουν τα 9 τάγματα τους :Αγγελοι,Αρχάγγελοι,Θρόνοι ,Εξουσίες,Αρχές ,Κυριότητες ,Σεραφείμ και Χερουβείμ.Γιορτάζουν κι οι φύλακες άγγελοι μας,που ο Θεός χαρίζει σε κάθε βαπτισμένο Ορθόδοξο Χριστιανό και που τόσο λυπούμε με τα απερίσκεπτα έργα και τις ημέρες μας.
Ανήμερα των αγίων Αγγέλων ήταν και η ονομαστική εορτή του οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ αλλά και ...τού Misha ,της «κατοικίδιας» αρκούδας του,καθώς το Misha είναι υποκοριστικό του Μιχαήλ και κοινό όνομα που δίνεται στις αρκούδες στη Ρωσία.

η εικόνα με τον επί του λίθου προσευχόμενο όσιο και τον αραχτό Μisha ,είναι του ρωσοαμερικανού αγιογράφου Βλαντιμίρ Γκριγκορένκο και βρίσκεται στον καθεδρκό ναό του οσίου Σεραφείμ στο Ντάλας του Τέξας.
Xρόνια πολλά και καλά σε όλους!
Σήμερα,ανήμερα των Ταξιαρχών, γιορτάζει πολύς κόσμος :Μιχαήλ,Γαβριήλ,Ραφαήλ,Άγγελος,Ταξιάρχης,Στρατής(σύνηθες στη Λέσβο προερχόμενο εκ του αρχιστράτηγος) με τα θηλυκά αντίστοιχα.
Όμως σήμερα γιορτάζει και ο Σταμάτης και η Σταματίνα,κατά ένα φαινομενκά παράδοξο τρόπο και παρόλο που υπάρχει νεομάρτυρας με το όνομα Σταμάτιος.
Να πώς έχουν τα πράγμαται:
«Όταν ό πρωτάγγελος Εωσφόρος, από την υπερηφάνεια του, ξέπεσε από τους ουρανούς και σαν αστραπή βρέθηκε στα κατώτερα μέρη, στα κατάβαθα της γης, εκεί πού είναι τα τάρταρα του Αδη, τότε πέφτοντας αυτός, παρέσυρε με την πτώση του το ένα τρίτο (1/3) από τους Αγγέλους, πού κι αυτοί έγιναν όπως κι ό αρχηγός τους Δαίμονες.
Πέφτοντας αυτοί, οι πρώην άγγελοι, από τους ουρανούς προς τη γη και επειδή εξακολουθούσαν να πέφτουν συνέχεια κι άλλοι άγγελοι, τότε στάθηκε στην πύλη του ουρανού ό μέγας Αρχάγγελος Μιχαήλ με την πύρινη ρομφαία, φώναξε προς όλους τους Αγγέλους και είπε: «Στώμεν καλώς, Στώμεν μετά φόβου Θεού» και με τη φωνή αύτη συνήλθαν οι Άγγελοι και σταμάτησαν να πέφτουν.»(από διήγηση του διακριτικού γέροντος Δανιήλ του Κατουνακιώτου,ιδρυτή της συνοδείας των Δανιηλαίων)
Από αυτο λοιπόν το «Στώμεν καλώς» του αρχιστρατήγου Μιχαήλ σταμάτησε η πτώση των αγγελικών ταγμάτων και γι αυτό γιορτάζουν στις 8 Νοέμβρη,μαζί με τα αγγελικά ονόματα και ο Σταμάτης με τη Σταματίνα.
*η εικόνα του Αρχιστρατήγου Μιχαήλ είναι ρωσική του 1400μΧ και βρίσκεται στη Μόσχα
Icon of Arch. Michael the "Mantamados"

There are two accounts surrounding the date of this icon, one having to do with the Ottoman Turkish occupation and destruction of 1462, and the other with Saracen pirates during the 9th and 10th centuries during which the entire island was invaded.
In either case, one of the main targets was the monastery of the Taxiarchis, where the invaders slaughtered all of the monks in the monastery. One novice-monk, however, in his attempt to escape, climbed up the roof, and was pursued. As his attackers closed in on him, the Archangel Michael appeared in front of the Saracens with his own sword drawn and forced them to retreat in a panic. Thanks to this miracle from the Archangel the monk survived, the sole surviver from among his brotherhood.
The monk was in such deep respect and reverence for having witnessed the Archangel Michael in all his fury, that he decided to recreate the image while it was still vivid in his memory. Not having any other tools but that of clay and the blood of the martyred monks, he began to sculpt the image. The monk did not have enough clay to work with and so the head of the Archangel has turned out disproportionally larger than the rest of his body.
This icon, is now kept within the interior of the church. Many islanders claim to have had personal experiences of miracles being granted for them by Mantamados. This is evident by the numerous cabinets full of tagmata (gifts) to the Archangel housed inside the church. To this day, pilgrims to this church have mixed emotions regarding this icon. At times, the expression on the icon can appear severe, sad, or happy, according to the message that the Archangel wants to convey to that pilgrim or the faithful. This is the tradition of the much-celebrated icon of Mantamados.
Ο Σύλλογος του Αγέννητου Παιδιού διοργανώνει το Σάββατο 8 Νοεμβρίου, από τις 9 το πρωί, στο ξενοδοχείο «Τιτάνια», ημερίδα με Θέμα:

«α.Εγκυμοσύνη και μητρότητα- προβλήματα και λύσεις.
β.Η θέση της άγαμης μητέρας στη σύγχρονη κοινωνία».
(η φωτογραφία είναι από τον μάρσιπο καγκουρώ .φαίνεται το έμβρυο 31-36 ημερών να έχει εξέλθει από την μήτρα και να θηλάζει ήδη εντός του μαρσίπου.οι άνθρωποι αυτά τα μωρά τα σκοτώνουμε δίχως ενοχές ,επειδή απλά δεν τα βλέπουμε με γυμνό μάτι,ονομάζοντας αυτή την βαρβαρότητα «διακοπή κυήσεως».)