Και τότε το μαινόμενον πλήθος ήρχισεν διά μαχαιρών, ροπάλων, λίθων να κτυπά τον ιερόν άνδρα, άλλοι τον εκαβαλίκευον, τον έπτυον, του απέσπασαν τους όνυχας, του έκοψαν την ρίνα, του έβγαλον τον έναν οφθαλμόν και ότε τέλος του έμεινεν ολίγη πνοή, έδεσαν ανά έν μέλος του εις ίππους και τον διεμέλισαν, ταύτα πράττοντες διερχόμενον διάφορα μέρη, οπότε τέλος έφθασαν εις τον Τουρκομαχαλάν, οπόθεν δεν εφαίνοντο από τα ξένα πλοία και εκεί συνετελέσθη το κακούργον έργον τους.......
"Να
σε χαρεί κι η άνοιξη
μαζί με τα λουλούδια
όπου 'ναι σαν αμέτρητα
ζωγραφιστά τραγούδια...
Τη χάρη σου τη σπλαχνική
μη μ' αρνηστείς αρνί μου
αγάπη μου αιώνια
αγάπη μου στερνή μου"...
oι σύνδεσμοι για την ανάκτηση του ψηφιακού δίσκου ακολουθούν....
τα πλεονεκτήματα των βιολογικών προιόντων τα γνωρίζετε.
αν δεν τα ξέρετε δείτε εδώ: http://www.oikologiafeeo.org/VIOQUESTIONS.htm
χοντρικά,είναι προ'ιόντα ζωικά και φυτικά δίχως φυτοφάρμακα,χημικά λιπάσματα και μεταλλαγμένα.
για να μη λέμε πολλά λόγια κι επειδή μπαίνουμε σε περίοδο με νέες ανατιμήσεις σε βασικά προ'ι'όντα :
στις υπεραγορές «Βερόπουλος» διατίθεται επώνυμο βιολογικό γάλα Αυστριακής παραγωγής στην τιμή των 99 λεπτών.
http://www.schaerdinger.at/default_eng.htmτο γάλα είναι φρέσκο μεγαλύτερης διαρκείας,όπως και τα περισσότερα «φρέσκα» πλέον και μπορεί να διατηρηθεί για αρκετές μέρες στο ψυγείο.
ας απαντήσουμε στο καρτέλ του «ελληνικού» (αν ηταν ελληνικά όλα τα γάλατα που διαφημίζονται ως τετοια,θα έπρεπε να έχουμε αγελάδες και στις ταράτσες ) γάλακτος με μαζική αποχή από τα προ'ιόντα τους,εφόσον υπάρχει κάτι φτηνότερο και καλύτερης ποιότητας από τα δικά τους.
«οι αμερικανοί φίλοι μας επαιξαν ένα προγραμματισμένο παιχνίδι.
αν νικούσαν θα είχαν έναν συντομο νικηφόρο πόλεμο που θα σήμαινε περαιτέρω αποδυνάμωση και πίεση στη Ρωσία.
αν έχαναν,όπως έγινε,θα χρησιμοποιούσαν την ήττα και τα επακόλουθα της για να κατηγορήσουν την Ρωσία για παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου και να προβάλλουν το όλο σκηνικό για να υποστηριχθεί ο ένας εκ των δυο υποψηφίων στις επικείμενες προεδρικές εκλογές.»
*μια φωτογραφία-έκπληξη ακολουθεί ...
Το σκοτεινό τρυγόνι
Μάνα μου,
εγώ είμαι τ' άμοιρο
το σκοτεινό τρυγόνι
όπου το δέρνει ο άνεμος
βροχή που το πληγώνει..
Το δόλιο
όπου κι αν στραφεί
απ' όπου κι αν περάσει
δε βρίσκει πέτρα να σταθεί
κλωνάρι να πλαγιάσει..
Εγώ βαρκούλα μοναχή
βαρκούλα αποδαρμένη
μέσα σε πέλαγο ανοιχτό
σε θάλασσα αφρισμένη..
Παλεύω με τα κύματα
χωρίς πανί, τιμόνι
κι άλλη δεν έχω άγκυρα
πλην την ευχή σου μόνη..
αυτές τις μέρες ξεκινά το κυνήγι των αποδημητικών
δεν καταδικάζω το κυνήγι ως προσπάθεια του ανθρώπου να εξασφαλίσει τροφή.
ωστόσο η σημερινή εκδοχή του ως «σπορ» με βρίσκει απολύτως αντίθετο.
έχοντας μεγαλώσει σε κυνηγότοπο,μέρος περασμα των τρυγονιών, έχω δεί από κοντά το ατέλειωτο κυνηγητό που υφίστανται αυτά τα όμορφα πουλιά από τους ανθρώπους και τα σκυλιά τους,ενώ προσπαθούν απεγνωσμένα να βρούν ένα απάγκιο ,λίγο νερό και τροφή ,πριν ξεκινήσουν το διάβα του Λιβυκού πελάγους.
λένε μάλιστα πως τα τρυγόνια είναι μονογαμικά και δε ξαναζευγαρώνουν αν πεθάνει το ταίρι τους.
αυτό το ποίημα ,λοιπόν, για τα ταλαιπωρημένα τρυγονια από τον άγιο των ελληνικών γραμμάτων ,τον κοσμοκαλόγερο κυρ Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη που σαν σήμερα γιόρταζε.
και με την ελπίδα πως όλο και κάποια πονετική καρδιά θα συγκινηθεί....
το Μπογκορόντσκογιε είναι ένα χωριό κοντά στη Μόσχα,σε απόσταση 30 χλμ από το φημισμένο μοναστήρι του Αγίου Σεργίου ,η επίδραση του οποίου στη ζωή του χωριού ήταν πάντα σημαντική.
από τον 16ο αιώνα οι ντόπιοι χειροτέχνες απέκτησαν μεγάλη φήμη λόγω της εξαιρετικής ποιότητας της εργασίας τους.....
Είναι ένα σπίτι στοιχειωμένο το κορμί σου
κι έχω χαθεί στα σκοτεινά δωμάτια.
Κρύβεις την πιο άγρια θάλασσα στα μάτια.
Με την πανσέληνο ημερώνει και μου λέει «θυμήσου».
Του χρόνου τα ναυάγια μισοφωτισμένα
στα βάθη σου, θολές εικόνες κυματίζουν.
Αν κι έχω μέλλοντα τις πέτρες που με χτίζουν
ρίχνω βουτιά καθώς τ' αγρίμια στα χαμένα.
Βλέπω ένα σύννεφο. Απλώνει, σε τυλίγει,
κι ύστερα η νύχτα γίνεται γυλιός στον ώμο.
Τα πόδια μου ματώνουνε και χάνομαι στο δρόμο.
Την έρημο έμαθαν πολλοί, αλλά περάσαν λίγοι.
Δημήτρης Κοσμόπουλος
«Λατομείο», Κέδρος, Αθήνα 2002,OI ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ
(SOLDIERS OF FAILURE)
ΜΠΟΥΣ,ΣΑΑΚΑΣΒΙΛΙ,ΚΟΝΤΟΛΙΖΑ
ΑΦΙΣΣΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΔΗΜΟΦΙΛΟΥΣ ΡΩΣΟΥ ΚΩΜΙΚΟΥ,ΤΟΥ ΝΤΜΙΤΡΙ ΠΟΥΣΚΩΒ («Ο ΚΑΛΙΚΑΤΖΑΡΟΣ»),ΜΟΣΧΑ 2008.
29 Αυγούστου ,η αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου.
(ή πώς μια τσαπερδόνα με λίγο νάζι και κούνημα κάνει τον άντρα ταραντέλα)
Φώτη Κόντογλου
Σήμερα που γράφω, μέρα Tετάρτη, 29 Aυγούστου, είναι η μνήμη του αγίου Iωάννου του Προδρόμου. Xθες το βράδυ ψάλαμε τον Eσπερινό κατανυκτικά σ' ένα παρεκκλήσι, κ' ήτανε μοναχά λίγες γυναίκες και δυο-τρεις άνδρες. Σήμερα το πρωί ψάλαμε τη λειτουργία του πάλι με λίγους προσκυνητές. Tα μαγαζιά ήτανε ανοιχτά, όλοι δουλεύανε σαν να μην ήτανε η γιορτή του πιο μεγάλου αγίου της θρησκείας μας. Aληθινά λέγει το τροπάρι του "Mνήμη δικαίου μετ' εγκωμίων, σοι δε αρκέσει η μαρτυρία του Kυρίου, Πρόδρομε". Mε εγκώμια και με ευλάβεια γιορτάζανε άλλη φορά οι ορθόδοξοι χριστιανοί τον Πρόδρομο, αλλά τώρα του φτάνει η μαρτυρία του Kυρίου. Aυτή η μαρτυρία θ' απομείνει στον αιώνα, είτε τον γιορτάζουνε είτε δεν τον γιορτάζουνε οι άνθρωποι, είτε τον θυμούνται είτε τον ξεχάσουνε. K' η μαρτυρία είναι τούτη: πως ο άγιος Iωάννης ο Πρόδρομος είναι "ο εν γεννητοίς γυναικών μείζων" δηλ. "ο πιο μεγάλος απ' όσους γεννηθήκανε από γυναίκα" κατά τα λόγια του ίδιου του Xριστού. Γι' αυτό κ' η Eκκλησία μας ώρισε να μπαίνει το εικόνισμά του πλάγι στην εικόνα του Xριστού στο εικονοστάσιο της κάθε ορθόδοξης εκκλησιάς. Έναν τέτοιον άγιο δεν έχουμε καιρό να γιορτάσουμε. Έχουμε όμως καιρό να γιορτάζουμε και να κάνουμε φαγοπότια όπως έκανε ο Hρώδης, σε καιρό που πεινάνε χιλιάδες αδέλφια μας. Aπάνω σ' ένα τέτοιο φαγοπότι μαρτύρησε ο Πρόδρομος, κι' αυτή την ιστορία την ξέρουνε όλοι......
μια μικρή υπόμνηση για την επέτειο της μνημειώδους ομιλίας του μάρτυρα της ελευθερίας ,νέγρου ιερωμένου Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στις 28 Αυγούστου 1963.
έμεινε στην ιστορία με τον τίτλο «έχω ένα όνειρο» και είναι ίσως η διασημότερη δημόσια ομιλία που εκφωνήθηκε ποτέ.
ο Κινγκ ήταν υπέρμαχος της μη βίας και της παθητικής αντίστασης,της ιδέας που εισηγαγαν οι Τολστόη και Γκάντι,αντίθετος στην ιδέα του πολέμου του Βιετνάμ και αγωνίστηκε «για μια ριζική αναδιάρθρωση ολόκληρης της κοινωνίας, μια επανάσταση αξιών»
Η παρακάτω φωτογραφία είναι από λιτανεία του προφήτη Ηλία του προστάτη του Σώματος των Ρώσων Αλεξιπτωτιστών ,στις 2 Ααυγούστου,με το παλιό ημερολόγιο ποιυ ακολουθούν οι Ρώσοι.
παραδικαστικού και παρεκκλησιαστικού συνεχεια.
οι
μοναχοί άφησαν ,ως φαίνεται τα κομποσχοίνια κι ασχολούνται με real
estate,επιχειρηματικότητα,κοινοτικές
επιδοτήσεις,προϋπολογισμούς,μάνατζμεντ,laptop,wi max,4Χ4.
πώς κατάντησαν το Αγιονόρος σου,Δέσποινα;
η ιστορία επαναλαμβάνεται:
μοναστήρια φεουδαρχες -μοναχών της ησυχαστικής ζωής και της ακτημοσύνης.
Την πάσαν ελπίδα μου σε σένα ανέθεσα
Παναγία - Πορταίτισα
Οταν πρίν από χρόνια
την καρδιά μου έκλεψες
αφού σαν μάνα στοργική
μού χαίδεψες το κεφάλι λεγοντάς μου
Εγώ είμαι εδώ ...;
Μοναχού Χ.
Σήμερα το Άγιον Όρος γιορτάζει την Κυρά του,καθώς είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου με το παλιό ημερολόγιο.
Τώρα οι μοναχοί κι οι χιλιάδες επισκέπτες ακόμα βρίσκονται στην τράπεζα μετά την πολύωρη (10,12,καμμιά φορά 15 ώρες) χτεσινοβραδυνή αγρυπνία.
Το μοναστήρι των Ιβήρων γιορτάζει διπλά καθώς το καθολικό του (κεντρικός ναός ) τιμάται στη Κοίμηση της Παναγιάς αλλά έχει και την εικόνα της Θυρωρού του Αγίου Όρους(Πορταίτισσα) .
«εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε»
μείνε μαζί μας ,Μάνα γλυκειά των πονεμένων,πυλωρός και έφορος στις ζωές μας τούτες τις μπερδεμένες μέρες.
Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν ,ιδαίτερα σε έναν διαδικτυακό φίλο που αγαπά πολύ την Πορταίτισσα.
Στα παιχνίδια όλων σας έκανα χαλάστρα
για κανένα πούστη δεν θυσιάζομαι.
Πως να ξεγελάσετε μια χαμένη φάτσα
τρέξτε και προφτάστε δεν πλησιάζομαι.
Ότι κι αν λέτε, δεν μ’ ακουμπάτε,
αναμασάτε λόγια θολά και ψεύτικα.
Σπίτι δεν έχω, μήτε πατρίδα με διώξατε όλοι,
μα εσένα σε θέλω πιο πολύ.
στην ησυχία του κελλιού μου εξετάζω καλά τον εαυτό μου και βρίσκω πως είμαι άνθρωπος αμαρτωλός, βυθισμένος μέχρι το λαιμό στο βούρκο της ασωτίας και φορτωμένος δυσβάστακτο βάρος.
Γι’ αυτό δεν παύω να φωνάζω μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής μου στον Πανοικτίρμονα Θεόν: «Κύριε, ελέησε με».