Για την απλή και ήσυχη ζωή συν πάσι τοις αγίοις...
Μ' αρέσουν οι νύχτες μετά από μια ταραχώδη μέρα, το αίμα να καταλαγιάζει οι αισθήσεις να ακινητούν σιγά - σιγά να απολαμβάνεις την κατάπαυση με αγάπη να μνημονεύεις τους λυπήσαντες, ο παροργισμός να έχει εξατμιστεί πριν σβήσει το φως. Μοναχού Χ. ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ
Ο καινοφανής αποεθνοποιητικός πόλος, με τις προνομιακές προσβάσεις
στα μεγάλα τηλεοπτικά μέσα, στα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα, στα
πανεπιστήμια, στους ιδεολογικούς μηχανισμούς της Πολιτείας μας, αλλά
και με την οριζόντια δικτύωση των ultra εκσυγχρονιστών της αριστερής
και της νεοφιλελεύθερης διανόησης, είναι ο ιδεολογικά κυρίαρχος σ' αυτό
το κρίσιμο γύρισμα των καιρών, σε πλήρη πάντοτε συμφωνία με τα
«νεοταξικά» προτάγματα της παγκοσμιοποίησης.
Η θορυβώδης αυτή διανόηση στοχεύει με επιστημονικοφανή, προοδευτικοφανή και αριστεροφανή ταχυδακτυλουργία όχι στην κριτική αναδιατύπωση της «εθνικής ιδεολογίας» μας, αλλά στην περιφρονητική αποδόμηση των συντεταγμένων της. Όχι στην απαλλαγή από τις παγιδευτικές παρενέργειες των εθνικιστικών, εθνοκεντρικών και ελληνοκεντρικών στερεοτύπων, αλλά στην απορριπτική αποδόμηση του ιστορικού και πολιτιστικού βάθους της εθνικής μας ταυτότητας. Όχι στην κριτική ανάγνωση της πολύ σύνθετης ιστορικής μας συνέχειας, προφανώς όχι γραμμικής και αχρονικής, αλλά στη «νεωτερική» και ανιστόρητη άρνησή της. Όχι, εντέλει, στην κριτική απελευθέρωση της σκέψης μας και της ματιάς μας από όλες τις ιδεολογηματικές ακρότητες στη θεώρηση της υπερτρισχιλιετούς ελληνικής περιπέτειας, αλλά στην απαξιωτική αποδόμηση της ίδιας της ελληνικής περιπέτειας.
Πολύ συχνά μοιάζει να αντικαθιστά, ως αντεστραμμένο είδωλό της, την παλιά «εθνικοφροσύνη» στον ρόλο της.
Γιατί δεν αρκείται σε μια άλλη θεώρηση του Ελληνισμού, σε κάθε περίπτωση δικαιωματική… ακόμα κι αν είναι προκλητικά αιρετική, αλλά, αυτοαναγορευόμενη σε ιερατείο «αντιεθνικιστικής», «νεωτερικής» και «προοδευτικής» ορθοφροσύνης, ενοχοποιεί συλλήβδην τις διαφορετικές απόψεις ως ύποπτες εθνικισμού το λιγότερο, χρησιμοποιώντας τον Καρατζαφέρη, που αν δεν υπήρχε… θα τον εφεύρισκε, ως «σκιάχτρο» και ως «αγιαστούρα» στο κάκιστο παιγνίδι της κυνικής ιδεολογικής τρομοκρατίας επί των αντιπάλων της. Έχουν δε πάρει τόση φόρα κάποιοι κεκράκτες της, που δεν σέβονται ούτε μεγέθη όπως ο Μίκης Θεοδωράκης.
Δεν είναι όμως αυτό το μείζον, όσο κι αν είναι σημαντικό, αλλά το ότι επιχειρεί με επιστημονικοφανείς «λαθροχειρίες» να περάσει την «ορθότητά» της στην Παιδεία μας -εκεί δηλαδή όπου θεμελιώνεται (ή αποδομείται διά του ουδετεροποιητικού αποχρωματισμού της) η εθνική συνείδηση των ελληνοπαίδων- ανοίγοντας, αν δεν αφυπνιστεί ο συντριπτικά πλειοψηφικός μεταξύ των παγιδευτικών αυτών «πόλων» πνευματικός κόσμος του τόπου μας, τον ασκό του Αιόλου και επιτείνοντας την ήδη επικίνδυνη σύγχυση του τόπου μας, που βρίσκεται μπροστά σε ένα από τα πιο ομιχλώδη σταυροδρόμια της νεώτερης ιστορίας του.
Η θορυβώδης αυτή διανόηση στοχεύει με επιστημονικοφανή, προοδευτικοφανή και αριστεροφανή ταχυδακτυλουργία όχι στην κριτική αναδιατύπωση της «εθνικής ιδεολογίας» μας, αλλά στην περιφρονητική αποδόμηση των συντεταγμένων της. Όχι στην απαλλαγή από τις παγιδευτικές παρενέργειες των εθνικιστικών, εθνοκεντρικών και ελληνοκεντρικών στερεοτύπων, αλλά στην απορριπτική αποδόμηση του ιστορικού και πολιτιστικού βάθους της εθνικής μας ταυτότητας. Όχι στην κριτική ανάγνωση της πολύ σύνθετης ιστορικής μας συνέχειας, προφανώς όχι γραμμικής και αχρονικής, αλλά στη «νεωτερική» και ανιστόρητη άρνησή της. Όχι, εντέλει, στην κριτική απελευθέρωση της σκέψης μας και της ματιάς μας από όλες τις ιδεολογηματικές ακρότητες στη θεώρηση της υπερτρισχιλιετούς ελληνικής περιπέτειας, αλλά στην απαξιωτική αποδόμηση της ίδιας της ελληνικής περιπέτειας.
Πολύ συχνά μοιάζει να αντικαθιστά, ως αντεστραμμένο είδωλό της, την παλιά «εθνικοφροσύνη» στον ρόλο της.
Γιατί δεν αρκείται σε μια άλλη θεώρηση του Ελληνισμού, σε κάθε περίπτωση δικαιωματική… ακόμα κι αν είναι προκλητικά αιρετική, αλλά, αυτοαναγορευόμενη σε ιερατείο «αντιεθνικιστικής», «νεωτερικής» και «προοδευτικής» ορθοφροσύνης, ενοχοποιεί συλλήβδην τις διαφορετικές απόψεις ως ύποπτες εθνικισμού το λιγότερο, χρησιμοποιώντας τον Καρατζαφέρη, που αν δεν υπήρχε… θα τον εφεύρισκε, ως «σκιάχτρο» και ως «αγιαστούρα» στο κάκιστο παιγνίδι της κυνικής ιδεολογικής τρομοκρατίας επί των αντιπάλων της. Έχουν δε πάρει τόση φόρα κάποιοι κεκράκτες της, που δεν σέβονται ούτε μεγέθη όπως ο Μίκης Θεοδωράκης.
Δεν είναι όμως αυτό το μείζον, όσο κι αν είναι σημαντικό, αλλά το ότι επιχειρεί με επιστημονικοφανείς «λαθροχειρίες» να περάσει την «ορθότητά» της στην Παιδεία μας -εκεί δηλαδή όπου θεμελιώνεται (ή αποδομείται διά του ουδετεροποιητικού αποχρωματισμού της) η εθνική συνείδηση των ελληνοπαίδων- ανοίγοντας, αν δεν αφυπνιστεί ο συντριπτικά πλειοψηφικός μεταξύ των παγιδευτικών αυτών «πόλων» πνευματικός κόσμος του τόπου μας, τον ασκό του Αιόλου και επιτείνοντας την ήδη επικίνδυνη σύγχυση του τόπου μας, που βρίσκεται μπροστά σε ένα από τα πιο ομιχλώδη σταυροδρόμια της νεώτερης ιστορίας του.
Ας μας φωτίσει ο Χριστός να κάνουμε πάντοτε έμπρακτη
αγάπη κι αυτή θα είναι ο καλύτερος συνήγορός μας κατά τη Δευτέρα Του
Παρουσία.
Διάφοροι ψευδοαριστεροί «επαναστάτες» συντάσσονταν με το
ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη για δύο βασικά λόγους. Ο πρώτος, –ο βασικός και ουσιώδης–
ήταν και είναι ο εθνομηδενισμός του, ότι δηλαδή προωθεί τον νεο-οθωμανισμό, την
υποταγή της Ελλάδας στους Αγγλοαμερικανούς, στοχεύει στην αποσύνθεση της εθνικής
συνείδησης και ταυτότητας [Βλέπε Δραγώνα και νομοσχέδιο για την ιθαγένεια], ώστε
να κάνει τους Έλληνες «Δανούς του Νότου», δηλαδή άβουλα Αμερικανάκια. Είναι οι
ίδιοι που υποστηρίζουν πως τα «ανθρώπινα δικαιώματα» υπερακοντίζουν τις εθνικές
ταυτότητες.
Οι απειλές και η τρομολαγνεία των αφεντικών, η αριθμοποίηση και χυδαία εκμετάλλευση των ανθρώπων, μια πλήρης
προφητεία για την οικονομική κρίση και τους δημιουργούς της.
Λάκης Χαλκιάς - Γιάννης Μαρκόπουλος
To παλιό, γνωστό και καλό βιβλίο με συνταγές για την Σαρακοστή , την βδομάδα της Τυρινής που διανύουμε και όχι μόνο
Ο σύνδεσμος στα σχόλια
ήμουν στη φυλακή και ήλθατε να με δείτε...
Η ελληνική Ακροδεξιά στην Κατοχή (για να μην πάμε παραπίσω στην
Ιστορία) συνεργάστηκε με τους Ναζί κατακτητές και κόσμησε το ελληνικό
έθνος με πλήθος (δυστυχώς) δωσιλόγων, δηλαδή μαυραγοριτών,
ταγματασφαλιτών, καταδοτών, κουκουλοφόρων και εν γένει προδοτών.
---Ερώτηση
Όταν ίδω τινά υβρίζοντα την θρησκείαν και βλασφημούντα την Αγίαν Πίστιν, ως κατά ζήλον ταράσσομαι προς αυτόν, τι εστί τούτον;
Όταν δω κάποιον να υβρίζει την τη θρησκεία και να βλασφημεί την αγία Πίστη, από ζήλο ταράσσομαι εναντίον του.Τί είναι αυτό ;
---Απόκριση
Ήκουσας πάντως ότι ου γίνεται διόρθωσις δια κακού, αλλά μάλλον δια τού αγαθού, μετά πραότητος ούν και μακροθυμίαν λάλησον νυθετών τον υβρίζοντα, εν φόβω Θεού, εάν δε βλέπης σεαυτόν ταρασσόμενον , ουδεν χρή ποιείν.
Έχεις ακούσεις ασφαλώς ότι δε γίνεται καμμία διόρθωση δια τού κακού, αλλά μάλλον διά τού καλού.Να μιλήσεις λοιπόν με πραότητα,με μακροθυμία και με φόβο Θεού προς τον υβριστή.Έάν όμως βλέπεις ότι ταράζεσαι να μη πείς τίποτα.
(ερωταπόκρισις ΧΝΗ' τού οσίου Βαρσανουφίου )
Οι εικόνες και το κείμενο μας εστάλησαν από έναν αγαπητό παπούλη ο οποίος ευλαβείται την ρωσίδα δια Χριστόν σαλή Ξένια της Αγ.Πετρουπόλεως , της οποίας την μνήμη γιορτάζει η ρωσική εκκλησία σήμερα (24/1-6/2)
...βρέθηκα στην Αγ. Πετρούπολη θέλησα να προσκυνήσω τον τάφο της Αγ. Ξένης στο ιστορικό κοιμητήριο της πόλεως.
Με εντυπωσίασε πλήθος 40 περίπου ανθρώπων κάθε ηλικίας (νεαρές μητέρες με βρέφη στην αγκαλιά μέχρι μεγάλης ηλικίας άνθρωποι) περίμεναν υπομονετικά εν σιωπή και προσευχή, μέχρι τις 10:00 να ανοίξει το μικρό παρεκκλήσιο που στέγαζε τον τάφο. Η ώρα ήταν 9:10 και όσο περνούσε η ώρα το πλήθος συνεχώς μεγάλωνε . Έτσι την ώρα που άνοιξαν οι πόρτες μια σειρά αναμονής 30 μέτρων περίμεναν να προσκυνήσουν. ¶νθρωποι κάθε ηλικίας από βρέφη με τους γονείς τους, μαθητές, πολλοί νέοι αλλά και μεγαλύτεροι. Και όλα αυτά ένα απλό Σάββατο, χωρίς να υπάρχει κάποια ιδιαίτερη εορτή. Μας είπαν ότι αυτό γίνεται καθημερινά ...;
Το «τρελό» στην περίπτωση αυτή ήταν ότι αυτός ο κόσμος περίμενε ευλαβικά να προσκυνήσει τον τάφο όχι κάποιου επιφανούς και σοφού, αλλά τον τάφο μιας ...; «τρελής».
«τοις Αγίοις της εν τη γη αυτού εθαυμάστωσε ο Κύριος» και «τα μωρά του κόσμου εξελέξατο ο Θεός ίνα τους σοφούς καταισχύνει» ...;
ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ Η ΑΓΙΑ !
π.Χ
ΩΝΣΤ.ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ-(BHMA,10/10/
«...Είναι αναμφισβήτητο γεγονός πια, ότι σε όλο το δυτικό κόσμο η μεγάλη μάζα των διανοουμένων είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από το κεφάλαιο ή από την εξουσία. Οι μηχανισμοί είναι γνωστότατοι.
Η εύνοια, η συμμετοχή σε " ερευνητικά προγράμματα "που συνδέονται με την παραγωγή, η παροχή υπηρεσιών με την τυπική ιδιότητα του συμβούλου, του τεχνοκράτη, του εμπειρογνώμονα ή ακόμα και του…..γκουρού, κατέστησαν τη διανόηση "επάγγελμα"...»
Η ωραία αυτή « Ακολουθία» τοϋ κορυφαίου υμνογράφου μας Μονάχου π. Γερασίμου Μικραγιαννανίτου έδημοσιεύθη τό πρώτον εις ιδιαίτερο τεύχος τόν Ιούνιο το 1972 υπό τοϋ Συλλόγου « "Αγιος Νικόδημος ό Αγιορείτης»με πρόλογο καί επιμέλεια τοΰ ¶γιορείτου Μονάχου π. Νικόδημου (Μπιλάλη), θεολόγου καί φιλολόγου,
Δόλιος βλάξ
Πολλοί από μας επέμεναν πως είναι βλάξ και δεν πρόκειται να κυβερνήσει ποτέ. ¶λλοι, ανάμεσά τους και μερικοί που τον γνώριζαν, αντέτειναν πως είναι δόλιος και μνησίκακος ως καμήλα. Όταν την έφερε στον άχρηστο παρλαπίπα μέσα στο κόμμα του, εξόντωσε τον Σημίτη, χρίστηκε πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, και εν συνεχεία κέρδισε τις εκλογές απέναντι στον παραδομένο, επιβεβαιώθηκαν όσοι επέμεναν στη δεύτερη άποψη, πως είναι όντως δόλιος και σιγανό ποτάμι.
Ωστόσο, τέσσερις μήνες διακυβέρνησης ανέβασαν τις μετοχές εκείνων που πόνταραν στην ευήθεια. Διότι στη διάρκειά τους κατέστρεψε ήδη ό,τι είχε απομείνει από την οικονομία, φουσκώνοντας ο ίδιος τα ελλείμματα και αυτοπροβαλλόμενος σαν το εύκολο θύμα των κερδοσκόπων. Παράλληλα, τα πρώτα του ταξίδια στο εξωτερικό ήταν στην Τουρκία και την Αγγλία, δηλαδή στους ορκισμένους εχθρούς μας, (βλέπε και Φαϊνάνσιαλ Τάιμς) και όχι στη Γαλλία, τη Γερμανία ή τη Ρωσία, απ' όπου θα μπορούσε ίσως κάτι να κερδίσει η Ελλάδα. Και μέσα σε συνθήκες πρωτοφανούς κρίσης δραπετεύει για τέσσερις (!) μέρες στην Ινδία για την ...; αειφόρο ανάπτυξη.
Όμως και πάλι μπερδεύει τους «παρατηρητές». Εξαγγέλλει μια πολιτική λιτότητας που υπερακοντίζει το Πρόγραμμα Σταθερότητας, αφού πρώτα εξαπάτησε τον Σαμαρά, στη συνάντηση που είχαν, ώστε αυτός να τον στηρίξει δημοσίως χωρίς να του αναφέρει τα νέα μέτρα, που εξήγγειλε δύο ώρες μετά! Επρόκειτο για καταπληκτικό δούλεμα. Εξαγγέλλει τα πιο αντιλαϊκά μέτρα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, κερδίζοντας και τη στήριξη του Καρατζαφέρη, και τη στιγμή που τα συνδικάτα, οι συριζαίοι και οι γραφειοκρατίες ετοιμάζονται για κινητοποιήσεις, προωθεί το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια ώστε να τσουβαλιάσει όλους τους εθνομηδενιστές και «πολυπολιτισμικούς» αριστερούς.
Συμπέρασμα, το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Βλέπε Κόφι Ανάν, Μπαν Γκι Μουν και άλλους υπαλλήλους των Αμερικανών. Και υπάρχει μια παμπάλαια σύνθετη ελληνική λέξη, που το αποδίδει θαυμάσια: κουτοπονηριά.
To άρθρο είναι του Γιώργου Καραμπελιά από την ΡΗΞΗ που κυκλοφορεί αύριο
το σκίτσο του Γιάννη Καλαιτζή από την χθεσινή Ελευθεροτυπία
Του Θύμιου Παπανικολάου
α). Πάντα οι κυρίαρχες ελίτ εξουσίας ταύτιζαν το εθνικό συμφέρον με τα δικά τους συμφέροντα. Πάντα τα συμφέροντα των εργατών και του λαού γενικότερα τα στιγμάτιζαν ως «συντεχνιακά» συμφέροντα. Η συντεχνία των οικονομικών ληστών συκοφαντούσε τις λαϊκές διεκδικήσεις σαν «συντεχνίες».
β). Πάντα οι δυνάμεις του κεφαλαίου δεν είχαν πατρίδα. «Πατρίδα» ήταν τα κέρδη τους. Γι' αυτό και πάντα, στο βωμό των συμφερόντων τους υπονόμευαν και ξεπουλούσαν την πατρίδα ...;
Ο πρόεδρος της Ενωσης Μεταναστών Ελλάδας, Ζαν Ντανιέλ Κολομπανί,τα
τελευταία χρόνια γίνεται και διαφήμιση της χώρας μας στο Πακιστάν και
το Μπανγκλαντές: - Υπάρχει μια καλύτερη ζωή, υπάρχει μέλλον, θα'ρθετε
να βάλετε τα παιδιά σας στα σχολεία, να σπουδάσουν κλπ., με ένα ποσό
που αρχίζει από τις 4.000 -5.000 ευρώ». Ο ίδιος ανεβάζει τον συνολικό αριθμό των μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα σε 2.500.000!